Projekty

„BIAŁE PLAMY WYOBRAŹNI” – między teorią a praktyką

plamy

Określenie „Białe plamy wyobraźni” zaczerpnąłem z rękopisu Kartoteki Tadeusza Różewicza. Tylko z pozoru przypomina ono „białe plamy na mapie”. Każdy plan odwołuje się do jakiejś całości, bo jeśli nawet pozostaje w formie szkicu, to ten szkic zawsze można dopełnić, uszczegółowić, a każdy nowo wprowadzony element znajdzie przewidziane przez teorię miejsce w strukturze.

„Białe plamy wyobraźni”, stając się świadectwem nieusuwalnej szczeliny między teorią a praktyką, mogą być wyłącznie świadectwem niemożności wypracowania jednej perspektywy badawczej. Jednym ze źródeł zwielokrotnienia perspektyw badawczych we współczesnej nauce okazuje się bliższe związanie teorii z praktyką. Dziś – jak zauważa Barthes – „kody przedstawia ustępują (…) miejsca przestrzeni zwielokrotnionej, której modelem nie jest już malarstwo («obraz»), lecz raczej teatr («scena»)”.

Publikacja miałaby być zapisem prób podjęcia w Polsce badań, które odpowiadałyby performance as research w krajach anglosaskich. Swoje teoretyczne dociekania zamierzam zestawić z własnymi doświadczeniami praktyka: reżysera, scenografa i dramaturga.